Klikzink
Bij een stacaravan met opbouw is de vraag naar de ondergrond een andere vraag dan bij een woonhuis of een schuur. Daar gaat het vaak om een dakbeschot van hout of een dekvloer. Bij een stacaravan met opbouw ligt er meestal al een dak, en dat dak is doorgaans van staal of van kunststof. De felsplaten komen daar dan overheen, als nieuwe huid over een bestaande constructie die niet gebouwd is om veel extra gewicht te dragen. Dat is het verschil dat deze pagina bepaalt: niet wat het beste is in het algemeen, maar wat kan op dit specifieke dak zonder dat de constructie eronder lijdt.
Veel opbouwen op stacaravans hebben een dakplaat van staal, vaak een dunne, licht geprofileerde plaat die destijds is meegeleverd door de fabrikant van de opbouw. Op zo'n ondergrond bevestigen we de felsplaten met zelfborende schroeven, rechtstreeks door de fels in de onderliggende staalplaat. Dat werkt goed omdat staal op staal een voorspelbare verbinding geeft: de schroef trekt zichzelf in het materiaal en er is geen extra voorboren nodig. Een aannemer die zo'n dak aanpakt, doet er goed aan om eerst te controleren of die onderliggende plaat nog vlak en gaaf is. Is er roest, is de plaat op plekken doorgerot bij de randen of rond doorvoeren, dan moet dat eerst herstelt worden voordat er nieuwe platen op komen. Felsplaten camoufleren een oneffen ondergrond niet, ze volgen hem.
Bij oudere stacaravans, en bij sommige goedkopere opbouwen, is het dak van kunststof, soms in combinatie met een houten of stalen frame erachter. Kunststof zelf is geen ondergrond waar we een schroef met vertrouwen inzetten: het materiaal is niet dragend genoeg en verweert onder invloed van zon en temperatuurwisselingen. In die situatie moet er eerst worden vastgesteld waar het bevestigingspunt daadwerkelijk zit. Vaak is dat een houten of stalen regelwerk onder de kunststof huid, met een tussenafstand die past bij een gangbare regelmaat. Waar dat regelwerk zit, kunnen we doorheen schroeven; waar het ontbreekt, is een enkele schroef in kale kunststof geen verbinding om op te bouwen. Dit is precies de reden waarom we bij dit type dak altijd eerst willen weten wat er achter die kunststof plaat schuilgaat, liefst aan de hand van een foto of een bouwtekening, voordat we platen op maat laten walsen.
Het verschil met een woonhuis is de marge die er niet is. Een woonhuisdak is berekend op een dakconstructie die extra lagen kan dragen; een stacaravanopbouw is dat vaak niet. De draagconstructie is licht uitgevoerd, omdat het hele bouwwerk ooit vervoerbaar moest zijn of in elk geval betaalbaar en snel te bouwen. Dat is precies waarom felsplaten hier passend zijn: met ongeveer vijf kilo per vierkante meter voegen ze weinig gewicht toe aan een dak dat al staat. Vergelijk dat met een pannendak of een dikke bitumenlaag, en het verschil in belasting is aanzienlijk. Voor de ondergrond betekent dit dat de platen niet dienen om een zwakke constructie te versterken, maar om een verder gezonde constructie een nieuwe, waterdichte en onderhoudsarme huid te geven. Is het onderliggende dak zelf verzakt, doorgebogen of structureel verzwakt, dan is dat eerst een constructief vraagstuk en geen vraag over de bovenlaag.
Bij een stacaravan zelf is beton als ondergrond ongewoon; beton horen we eerder bij een aangebouwde berging of een gemetselde sokkel onder de opbouw. Komt beton toch in beeld, bijvoorbeeld bij een vast platform waarop de opbouw rust, dan is directe bevestiging van felsplaten daar niet aan de orde. Op beton werken we met een houten of metalen regelwerk dat eerst op de ondergrond wordt aangebracht, en pas daarna volgen de platen op dat regelwerk. Dat is een andere opbouw dan bij het stalen of kunststof dak van de caravan zelf, en het is meestal een detail aan de rand van het project, niet de hoofdvraag.
Een aannemer die een stacaravan met een jaren oude kunststof kapconstructie aanpakte, dacht eerst dat hij overal rechtstreeks kon schroeven. Bij het verwijderen van de oude dakbedekking bleek het regelwerk eronder alleen aan de randen en bij de nok aanwezig te zijn; het middendeel van het dak bestond feitelijk uit een kunststof plaat zonder drager. In dat geval is de oplossing niet om toch maar ergens vast te schroeven, maar om eerst een licht regelwerk aan te brengen dat is afgestemd op de plaatbreedte van 475 millimeter, zodat elke fels op een vast punt terechtkomt. Dat kost een extra werkgang, maar voorkomt dat platen na verloop van tijd los gaan klapperen bij wind, wat weer tot lekkage kan leiden op precies de plek waar het dak al kwetsbaar was.
De kernvraag bij een stacaravan met opbouw is dus niet of felsplaten geschikt zijn, dat zijn ze voor dit gebouwtype vaak wel, maar wat er onder de bestaande huid zit voordat u een bestelling doet. Is dat een gezonde stalen plaat, dan is de bevestiging rechttoe rechtaan met zelfborende schroeven. Is het een kunststof plaat, dan moet eerst worden vastgesteld waar het dragende regelwerk zit, en zo nodig moet dat worden aangevuld. Is de onderliggende constructie zelf niet meer in orde, dan lost een nieuwe dakhuid dat onderliggende probleem niet op, hoe licht die huid ook is.
Onze platen worden op maat gewalst, van 450 tot 8000 millimeter, en we denken kosteloos mee op tekening. Voor een stacaravan met opbouw is het verstandig om ons vooraf een foto of schets van de bestaande dakconstructie te sturen, zodat we samen met u kunnen bepalen welke bevestiging bij uw situatie past voordat er iets wordt besteld.