Klikzink
Een vakantiewoning staat niet elke dag onder toezicht van een eigenaar. De verhuurder is er zelf misschien eens per maand, de huurders letten niet op het dak, en een lekkage die in januari begint wordt vaak pas in april ontdekt, als de eerste gasten weer komen en er een vochtplek op het plafond zit. Dat verandert de afweging tussen felsplaten en EPDM. Niet omdat het één materiaal beter tegen weersinvloeden bestand is dan het ander, maar omdat de gevolgen van een gemiste controle bij het ene systeem anders uitpakken dan bij het andere.
Voordat u nadenkt over uitstraling, onderhoud of prijs, is er een technische grens die de keuze soms al voor u maakt. Felsplaten zijn wij gewend toe te passen vanaf een dakhelling van zes graden. Onder die helling werkt het felssysteem niet meer betrouwbaar, simpelweg omdat de opstaande naad water niet meer goed genoeg afvoert bij zo'n vlak vlak. EPDM daarentegen is een dakbedekking die juist is ontwikkeld voor platte en licht hellende daken, en functioneert ook bij een helling van nul graden.
Bij een vakantiewoning met een kap, ook een flauwe kap van tien of vijftien graden, ligt felsplaat voor de hand. Bij een recreatiewoning met een plat dak, wat bij bungalowparken en stacaravanvervangers regelmatig voorkomt, is EPDM vaak de enige praktische optie, of in ieder geval de voor de hand liggende. U kunt op een plat dak in theorie met felsplaten werken als er een minimale afschot wordt aangebracht, maar dat vraagt een aanpassing van de dakconstructie die niet altijd wenselijk of nodig is als EPDM zonder die ingreep al voldoet.
Het verschil dat bij een vakantiewoning het zwaarst weegt, zit niet in het materiaal zelf maar in wat er gebeurt tussen het ontstaan van een gebrek en het moment dat iemand het ziet. Bij een EPDM-dak is de kwetsbare plek meestal een naad, een randafwerking of een doorvoer voor een ventilatiepijp of dakkapel. Als daar een lek ontstaat, bijvoorbeeld doordat de lijmverbinding na jaren UV-belasting loskomt, blijft het probleem lang onopgemerkt op een plat dak dat niemand dagelijks bekijkt. Het water zoekt een weg naar binnen via de kortste route, en bij een vakantiewoning die drie weken leegstaat in het najaar kan dat vocht zich onder de vloerbedekking of in de isolatie verspreiden voordat iemand het merkt.
Bij felsplaten ligt het risico anders. Het systeem heeft geen lijmnaden en geen zichtbare bevestiging waar water op een vlak zou kunnen blijven staan; de platen liggen op de fels in elkaar en voeren water via een schuin vlak vanzelf af. Een gebrek ontstaat hier minder snel door slijtage van een verbinding en vaker door mechanische schade, bijvoorbeeld een afgewaaide dakpan van de buren die tegen de plaat is geklapt, of een tak die tijdens een storm de coating heeft beschadigd. Ook zo'n schade wordt bij wisselende bewoning niet meteen gezien, maar de kans dat het water dan meteen naar binnen dringt is kleiner dan bij een membraan met naden.
Een tweede punt dat bij vakantiewoningen speelt, is dat onderhoud vaak in het seizoen gebeurt, of net erna, in plaats van op het moment dat het nodig is. Eigenaren en beheerders plannen een inspectie graag rond de sluiting van het park in het najaar, of net voor de opening in het voorjaar, en niet standaard na elke storm. Voor EPDM betekent dit dat kleine beschadigingen, een schaafwond door vallend gebladerte of een opengetrokken naad bij een dakrand, een aantal maanden kunnen liggen voordat er iemand naar kijkt. EPDM is op zichzelf een bewezen materiaal voor platte daken, maar het is wel een systeem dat om periodieke controle van de verbindingen vraagt, juist omdat de schade zich daar concentreert.
Felsplaten vragen minder van dat vaste controleritme. De stalen platen zijn Sendzimir verzinkt en hebben een coating van 50 micrometer die tegen weersinvloeden bestand is; er zit geen zwakke plek die per definitie na een aantal jaar aandacht nodig heeft, zoals een lijmnaad dat wel heeft. Dat wil niet zeggen dat er nooit iets misgaat, maar de kans dat een gemiste controle van een paar maanden in het seizoen tot een acuut probleem leidt, is bij dit systeem kleiner. Voor een park met wisselende bewoning, waar de mankracht voor onderhoud vooral in het laagseizoen wordt ingepland, is dat een reëel argument.
Het zou onterecht zijn om hier alleen de voordelen van felsplaten te benoemen. Bij een plat dak zonder enige helling is EPDM vaak niet te vervangen door felsplaten zonder een kostbare aanpassing van de onderconstructie, en die aanpassing is voor een eenvoudige recreatiewoning niet altijd te verantwoorden. Ook bij complexe dakvormen met veel doorvoeren, denk aan een vakantiewoning met een dakterras en meerdere leidingdoorgangen, is EPDM als aaneengesloten membraan soms praktischer te verwerken dan een systeem van platen met felsnaden rond elke doorvoer.
En bij een laag budget per vakantiewoning, wat bij grote parken met tientallen identieke units een reële overweging is, blijft EPDM voor platte daken doorgaans de goedkopere oplossing per vierkante meter, al hangt dat sterk af van de concrete situatie en durven wij daar geen harde uitspraak over te doen zonder de tekening gezien te hebben.
Als uw vakantiewoning een dakhelling heeft van zes graden of meer, is felsplaat een reële optie naast EPDM, en bij wisselende bewoning zien wij vaak dat de lagere onderhoudsgevoeligheid van het felssysteem de doorslag geeft. Heeft u een plat dak zonder helling, dan is de vraag eigenlijk al beantwoord door de constructie zelf, en ligt EPDM voor de hand.
Twijfelt u over de helling van uw dak, of wilt u een tekening laten bekijken voordat u een keuze maakt, dan kunt u die aan ons voorleggen. Meedenken op tekening kost niets, en wij vertellen u eerlijk wanneer felsplaat wel of niet de logische keuze is voor uw situatie.