Klikzink
Bij een tiny house valt de keuze tussen felsplaten en EPDM meestal sneller dan bij een gewoon huis. Niet omdat de een per definitie beter is, maar omdat een tiny house een paar eigenschappen heeft die de keuze voor u maken: een klein dakvlak, een helling die vaak net op de grens ligt, en een totaalgewicht dat ertoe doet als het huis op een trailer staat of ooit moet verhuizen. Wie die drie dingen kent, weet meestal al welke van de twee hij nodig heeft voordat hij een offerte aanvraagt.
EPDM is rubber. Het wordt in banen los of verkleefd op de ondervloer gelegd en heeft geen minimale hellingshoek nodig: het werkt ook op een dak dat vrijwel vlak is. Dat maakt het de gangbare keuze bij lessenaarsdaken met weinig verval, waar felsplaten niet meer bruikbaar zijn. Onze platen vragen namelijk minimaal zes graden dakhelling om het water goed te laten afvoeren langs de felsnaden; daaronder kan vocht bij de overlappen blijven staan en is EPDM de logische keuze, niet de tweede optie.
Boven die zes graden verandert het beeld. Vanaf dat punt kan een klikfelsdak wel, en dan wegen andere dingen mee die bij een tiny house zwaarder tellen dan bij een gewoon huis.
Een tiny house heeft een dakvlak van misschien twaalf tot twintig vierkante meter, tegenover honderd of meer bij een normale woning. Op zo'n klein oppervlak vallen fouten in de planning eerder op en kosten ze relatief meer. Bij EPDM wordt het dakvlak met één of enkele grote banen bedekt, met lasnaden op de plekken waar banen elkaar overlappen. Bij een klein dak kan dat soms zelfs in één stuk, wat het aantal naden tot nul beperkt.
Felsplaten werken andersom: u legt een reeks banen van 475 mm breed naast elkaar, elk met een fels van 35 mm die in elkaar klikt. Op een dakvlak van drie meter breed heeft u dan zes tot zeven banen nodig. Dat is geen probleem, maar het betekent wel dat de platen op maat besteld moeten worden voor de exacte lengte van uw dakschuinte, aflopend van nok tot goot in één stuk zonder naad in de lengterichting. Bij een tiny house met een ongewone dakvorm, een gebogen dak of een dakvlak dat niet helemaal rechthoekig is, moet dat vooraf goed opgemeten worden. Wij denken daar op tekening in mee, dat kost niets, maar het scheelt wel een ronde heen en weer als de maten pas op de bouwplaats blijken te kloppen.
Het tweede verschil is gewicht, en dat is bij een tiny house geen bijzaak. Een tiny house op wielen heeft een maximaal toelaatbaar gewicht dat samenhangt met het chassis en de wegvergunning. Elke kilo op het dak is een kilo die u niet aan wanden, vloer of inrichting kunt besteden.
EPDM zelf is licht, doorgaans een paar kilo per vierkante meter inclusief de onderconstructie, en dat scheelt op een klein dak. Onze felsplaten wegen ongeveer 5 kg per vierkante meter. Op een dakvlak van vijftien vierkante meter is dat 75 kg staal, wat op zichzelf niet veel is, maar wel meetelt naast de rest van de constructie: isolatie, dakbeschot, regenwaterafvoer. Bij een tiny house dat permanent op een fundering staat is dat verschil verwaarloosbaar. Bij een tiny house dat regelmatig verplaatst wordt of aan een lichte trailer hangt, is het een reëel punt om vooraf door te rekenen, samen met de rest van het gewichtsbudget.
Wat u voor dat gewicht terugkrijgt, is een dak dat na het felsen mechanisch vastzit zonder lijm of verkleving die met temperatuurwisselingen kan gaan werken. De platen worden blind bevestigd met klemmen onder de fels, zodat er geen schroeven door het oppervlak zichtbaar zijn en er ook geen doorboringen zijn waar water eventueel kan binnendringen. Bij een gebouw dat onderweg trillingen en temperatuurschommelingen te verduren krijgt, is dat een prettige eigenschap, al is het geen argument dat EPDM per se slechter maakt: goed aangebracht EPDM houdt op een tiny house evengoed stand.
Wat bij een tiny house nog meespeelt, en bij een vaste woning niet, is dat het dak soms letterlijk over de weg reist. Bij vervoer over onverharde grond of bij het hijsen op een trailer werkt de constructie mee, en een dakbedekking die daarbij enigszins kan meebewegen zonder te scheuren heeft een voordeel. EPDM is rekbaar en vergeeft een lichte vervorming van de ondergrond redelijk goed. Staal is dat niet: het is stijf, en de felsverbinding is gemaakt om dicht te blijven, niet om te rekken. Zolang de onderconstructie stevig genoeg is en niet meebeweegt tijdens transport, is dat geen probleem. Is de constructie licht en flexibel opgezet om gewicht te besparen, dan is dat een reden om extra goed te kijken of felsplaten daarbij passen, of om in overleg met de bouwer de dakconstructie iets stijver te maken.
Een laatste praktisch verschil zit in wat er gebeurt als er onderweg iets misgaat. EPDM kan bij een gaatje of scheur ter plekke gerepareerd worden met een lap en lijm, ook door iemand die geen dakdekker is. Dat is aantrekkelijk voor wie met het huis rondtrekt en niet elke keer een vakman wil bellen voor een klein defect. Bij felsplaten is een beschadigde plaat in principe te vervangen, maar dat vraagt het openen van de fels aan beide zijden en is minder een klusje voor onderweg. Daar staat tegenover dat de kans op beschadiging bij een goed gelegd stalen dak klein is: er is geen oppervlak dat door UV-straling broos kan worden of dat scheurt door een tak die eroverheen schraapt, wat bij EPDM op termijn wel een aandachtspunt is.
De helling van uw dak is het eerste dat wij vragen als u belt over een tiny house. Onder de zes graden is EPDM de aangewezen keuze en is felsen geen optie. Vanaf zes graden kunt u kiezen, en dan hangt het af van hoe uw huis gebruikt wordt: staat het vast op een plek, dan telt gewicht minder en is de keuze vooral een kwestie van uitstraling en levensduur; moet het geregeld mee de weg op, dan verdient het gewichtsbudget een aparte rekensom voordat u de platen bestelt. Stuur ons de maten van uw dakvlak en de gewenste helling, dan rekenen wij mee wat het aan gewicht toevoegt en welke plaatlengtes daarbij passen.